(Echt-)scheiding

(Echt-)scheiding

Alimentatie

Partneralimentatie

De wettelijke regeling inzake de partneralimentatie is per 1 januari 2020 gewijzigd. In de huidige wet is verlies van verdiencapaciteit uitgangspunt voor het ontstaan van het recht op partneralimentatie. Het is daarom voor beide echtgenoten van groot belang om bewust de keuze voor verdeling van zorg en arbeid/inkomen te maken en indien nodig tijdig de huwelijkse voorwaarden aan deze keuze aan te passen.

De grondslag voor de betaling van partneralimentatie is compensatie voor het als gevolg van de tijdens het huwelijk gemaakte keuze ontstane verlies aan verdiencapaciteit. Dus compensatie voor de achterstand op de arbeidsmarkt doordat één van de partners géén of minder tijd aan zijn of haar carrière heeft kunnen besteden. Daarmee is afscheid genomen van de voorheen geldende levenslange solidariteitsgedachte.

Uitgangspunt is een maximale duur van 5 jaar. Een uitzondering wordt gemaakt voor langdurige huwelijken (15 jaar of langer) waarbij één van de partners op latere leeftijd niet meer werkt en huwelijken waaruit kinderen geboren zijn die de leeftijd van 12 jaar op het moment van scheiding nog niet hebben bereikt.

De invloed van nieuwe partners is uit de wet geschrapt. De rechtvaardiging hiervoor is dat partneralimentatie ziet op compensatie voor verlies van verdiencapaciteit. De komst van een nieuwe partner doe daar niet aan af.

Kinderalimentatie

Ouders zijn verplicht om te voorzien in het levensonderhoud van hun kinderen. Gaat u scheiden en gaan uw kinderen (hoofdzakelijk) bij één van de ouders wonen? Dan betaalt de andere ouder kinderalimentatie. Over kinderalimentatie kunt u samen afspraken maken. Deze afspraken legt u vast in het ouderschapsplan.

Wanneer ik voor u de kinderalimentatie bereken doe ik dat volgens de normen zoals deze zijn neergelegd in het Rapport Expertgroep Alimentatienormen. Rechters hebben samen deze normen ontwikkeld voor het berekenen van de kinderalimentatie.

Net als bij partneralimentatie wordt hierbij uitgegaan van behoefte (van de kinderen) en draagkracht (van de alimentatieplichtige). De laatste van deze twee vormt het maximum. Uitgangspunt is het netto besteedbaar inkomen ten tijde van de samenleving. De kinderen moeten in beginsel niet slechter af zijn na en door de (echt-)scheiding van hun ouders. Kinderalimentatie heeft voorrang op de partneralimentatie.

Ook kunt u kiezen voor co-ouderschap. Dan wonen de kinderen afwisselend bij beide ouders, gemiddeld minimaal drie dagen per week bij elke ouder. Bij co-ouderschap wordt er vaak voor gekozen om een gezamenlijke kinderrekening te openen. Op deze rekening worden de kosten van de kinderen dan naar rato van inkomen door beide ouders gestort.

Is alimentatie aftrekbaar voor de belasting?

Degene die partneralimentatie ontvangt dient hierover inkomstenbelasting te betalen. Degene die gehouden is tot het betalen van partneralimentatie kan de betreffende bedragen fiscaal aftrekken.

Kinderalimentatie daarentegen, is niet aftrekbaar bij degene die deze betaalt en dus ook niet belast bij de ontvanger.

Jaarlijkse indexering

De alimentatie wordt jaarlijks aangepast aan de gemiddelde loonstijging. Hiertoe wordt jaarlijks door het Ministerie van Justitie een indexeringspercentage vastgesteld. Per 1 januari 2024 is het indexeringspercentage vastgesteld op 6,2%.

Alimentatieberekeningen geven inzicht in uw inkomenspositie na de scheiding.